Hemelvaartweekend 2018


Voor het leven

Ze zullen het geweten hebben daar op de Grote Markt in Mechelen: Eeklo kwam, fietste, juichte, weende  en.. feestte vier dagen lang of: hoe de strijd voor het leven tegen woekerende kankercellen mensen van alle rang en stand kan verbinden in sport, vreugde en verdriet..

Dit is het verhaal van vier dagen Mechelen, onder de toren van Sint Rombauts op een autovrije markt, voor de gelegenheid  uitsluitend gereserveerd voor duizenden sportievelingen met één doel: de bestrijding met alle middelen van een ziekte die vaak ongrijpbaar is en toeslaat op de meest onverwachte momenten en waar niemand zich kan tegen verzekeren. Het is ondertussen onze vaste uitstap geworden met een steeds grotere groep van fietsers en supporters van EKV die noch op de fiets, noch met de auto op een kilometerke kijken en die zich oeverloos optrekken aan mekaar van in de vroege soms kouwelijke ochtend over de stralende zon naar ‘hun’ territorium op de Mechelse Markt: rechtover het grote podium.

En ze waren er allemaal: de echte EKV -‘originals’ én hun gasten-medefietsers voor één of meerdere dagen met aan de kop hun twee leiders (soms lijders?): Johan de onverzettelijke oer-EKV-er samen met de bijna speelse Christ,  goed voor 2000km fietswerk.

Ze trokken naar alle Vlaamse uithoeken: Boechout, Leopoldsburg, Zottegem, Harelbeke en kwamen allemaal met grote onderscheiding aan op hun bestemming.

De prestaties van de EKV-ers  beschrijven zou dit epistel onleesbaar maken. De overgrote meerderheid, zowel mannen als vrouwen, reden bijna fluitend in de pelotonsrangen.

Ons Eline had geen geluk op weg naar Harelbeke: een val noopte haar op de middagstop tot een ongewilde opgave: ze had zo gedroomd van haar 250 km.. De gretigheid van gastrijder Etienne vertaalde zich in een prompte overname: zijn geplande 125 km zag hij, tot zijn eigen grote tevredenheid, verdubbeld.

Hoeft het nog gezegd dat onze trainingsmentor Jan terug kan kijken naar een uitzonderlijke prestatie: 365km fietswerk op één dag: Zelzate – Mechelen, een toerke van 250km op en af naar Zottegem, inbegrepen wat dienstbaar duwwerk in het peloton om dan, na een Duveltje, de neus terug huiswaarts te richten: hij wordt bij deze uitgeroepen tot onze fietskoning.

Onze Spits, ook al even robuust op de fiets en gespecialiseerd in het betere behulpzaam duwwerk, rondde de kaap van de 50 jaren en de bewaakster van de EKV-centen, grande dame Anneke, vierde al evenzeer haar geboorte zoveel(hoeveel?) jaren geleden.

Mogen we een grote pluim uitreiken aan zij die de Vlaamse wegen bevolkten op het parcours? De grote blauwe garde(wat een prachtige outfit!) dook onverwacht op, op zovele plaatsen, met zoveel enthousiasme dat het telkens een boost gaf aan de zes EKV-ers op weg naar hun eindbestemming.

Hoeft het nog gezegd dat een dergelijke mega-organisatie met zoveel verhuisperikelen van personeel en (fiets)materiaal niet kan slagen zonder grondige voorbereiding, ge- ‘What’s app,ge-SMS, getelefoneer? Neemt U het mij niet kwalijk dat ik geen namen noem op gevaar af iemand te vergeten?

Mag ik toch in ons aller naam een bloemtuil sturen naar Rudy en Marina voor de schitterende bevoorrading in de Mechelse aankomstzone, de dagelijkse goedgevulde bolderkar met gekoelde bubbels en bijbehoren? En voor het reserveren van de uitstekende avondrestaurants?

Kunnen we bij deze uitroepen tot de veelzijdigste EKV-er: de Heer Ludo Blomme: begenadigd fietser, supporter op de voorpost, organisator, materiaalmeester, selfiespecialist en sedert zaterdagavond nu ook gespecialiseerd organisator van polonaises en.. the Voice van Eeklo?

Mag ik ook even aanstippen dat het ons deugd deed Luc en Laura Blomme,  papa en zus van Luiz in ons gezelschap te mogen hebben?

Dat het hartverwarmend was  Eliane te mogen begroeten tijdens de grote finale als vertegenwoordigster van onze vaste EKV-er Eric?

Rest me: het onmogelijke maar het voornaamste: de resem van gevoelens die ons Mechels verblijf met zich meebrengt.

Zelden zijn geknuffel, gekus en schouderklopjes zo authentiek en oprecht. Zelden zijn de  kankerslachtoffers, waarvan we de namen op onze pins lieten schilderen, zo levendig aanwezig.

Zelden gaan zo diepe emoties hand in hand met grote uitbundigheid, zelden is de herinnering aan kankerslachtoffers zo scherp, zijn  en blijven Luiz en Eric vooral dan onder ons.

Nooit zagen we zoveel hoop en stille verstandhouding in de soms tranende ogen van deelnemers en supporters.

Hoeft het nog gezegd dat het zalig is ons te verzamelen en de warmte op te zoeken in onze eigen EKV-bubbel, ver weg van de Poetins en de Trumps of Belgisch gekrakeel, van geweld en miserie?

Is onze solidariteit met onze naaste omgeving en familie en vooral met hen die het dagelijkse gevecht leveren tegen kanker niet het ultieme wapen tegen de zo verhardende wereld?

En laat ons nu terug aan het werk gaan: de 24 – uren fietsmarathon wenkt want Hemelvaart 2019 moet voorbereid worden: schrijf in Uw agenda met onuitwisbare inkt: 30-31 mei – 1 en 2 juni. Plaats van het gebeuren: Mechelen en omstreken op ons territorium op de Grote Markt, vlak voor het podium, zo mogelijk met nog meer ingetogenheid en uitbundigheid.

Aldus geschreven the day after, op 14 mei 2018, waarvan het geschrift bestemd is voor hen die vechten voor het leven, mijn vrienden voor het leven..

Een bijzonder gelukkige Marc (en met mij Chris)

EKV’ers: Johan, Ludo, Anneke, Annelies, Spits, Jan, Rik, Marc, Dominique, Ronny, Christ, Elien, Erik

Gastrijders 2018: Marnix, Geert, Donald, Joachim, Wendy, Tim, Filip, Chris, Evelien, Etienne 

Steun onze acties!


Kies zelf een bedrag en schrijf dit over
op het rekeningnummer van de Vlaamse Liga Tegen Kanker
BE14-733-1999999-83 (KREDBEBB)

Vergeet zeker niet 170-018-927 gift te vermelden

Vanaf 40 euro krijgt u een fiscaal attest